சமச்சீர்

சமச்சீரற்ற சமுதாயமாகத்தான் நாம் இருக்கிறோம் என்பதை நமக்குக் கற்றுத் தர கற்றது தமிழ் போன்ற திரைப்படங்கள் தேவையில்லை. கண்ணையும், காதையும், மனதையும் திறந்து வைத்திருக்கும் யாருக்கும் இதனை மற்றவர்கள் வந்து உணர்த்தவேண்டிய அவசியம் கிடையாது. அது ஒருபுறமிருக்க, தானாகவோ மற்றவர்கள் உணர்த்தியோ இதனை உணர்ந்தாலும், மாளிகை - குடிசை வாழ்க்கைத்தர வேறுபாட்டை மாற்றியமைக்கும் திறன் தனிமனிதனின் எல்லைகளுக்குள் கிடையாது. அசைக்க முடியாத நம்பிக்கைகளால் உந்தப்பட்டு சமநிலைச் சமுதாயம் மலர்ந்தே தீரவேண்டும் என உழைப்பவர்கள் உழைத்துக் கொண்டிருக்கலாம். அது அவர்களது நம்பிக்கை. குறிப்பிட்ட சமூகப் பிரிவின், உட்பிரிவின் எல்லைக்குள் மட்டுமே இத்தகைய உழைப்புகள் வெற்றியை அளித்துக்கொண்டிருக்கின்றனவேயன்றி, நாடளாவிய விதத்தில் வாழ்க்கைத்தர வேறுபாட்டை அடியோடு இல்லாமற்போகச் செய்வதானது பேச்சளவில் மட்டும் இருக்க வாய்ப்பு உண்டு.

சமீபமாக இந்த மாளிகை - குடிசை வேறுபாட்டிற்கு ஒட்டுமொத்தமாக தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையையின் சம்பள விகிதம் காரணமாக காட்டப்படுகிறது. வலைப்பதிவுகளில் மட்டுமன்றி பரவலாக சென்னைக்குள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக போதிய ஆதாரமற்ற மேலெழுந்தவாரியான விமர்சனங்கள் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றன. தனியார் அஞ்சல் நிறுவனமான 'ரெப்யூட்' தங்களது அஞ்சல் சேவைக்கான விலையுயர்விற்கு தங்கள் பணியாளர்களைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள சம்பளத்தை உயர்த்தவேண்டியதாகிவிட்டதென்றும், ஏனென்றால் பல பணியாளர்கள் தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையில் கிடைக்கும் உயர்வான சம்பளத்திற்கு மாற்றலாகிவிடுகின்றார்கள் என்றும் சிறிய சுவரொட்டி அச்சடித்து தங்கள் அலுவலக வளாகத்தில் வாடிக்கையாளரின் கண்களில் படும்படியாக ஒட்டிவைத்திருக்கின்றாகள். இது வரமா? சாபமா?

தகவல் தொழில்நுட்பத்துறையின் வளர்ச்சியால் அதற்குத் துணையாக இருக்கும் போக்குவரத்து ஏற்பாடுகள் முதல் ஆங்கில உரையாடல் பயிற்சி மையங்கள் வரையில் தொழில்கள் வளர்வதை உணர்ந்தும் குறிப்பிட்ட துறையினரின் சம்பள விகிதம் குறித்த அங்கலாய்ப்பும் ஏக்கமும் இருப்பதைத் தவிர்க்க இயலாத மனோபக்குவம் நம்மை ஆட்கொண்டிருப்பது வருந்தத்தக்கது.

இருப்பினும், விலைவாசி, நிலச்சொத்து இவற்றின் அதிரடி விலையுயர்விற்கும், அதிகமான பணப்புழக்கத்திற்கும், வாழ்வியல் வசதிகள் உயர்ந்ததற்கும் குறிப்பிட்ட துறையினரின் சம்பளம் மட்டும் காரணமாக இருக்கமுடியும் என்னும் கருத்தை முழுதாக ஒப்புக்கொள்ள இயலவில்லை. இந்தக் கூற்றின் சில உட்பிரிவுகளை விவாதித்து விடை கிடைத்த பின்னரே ஏற்பதும் மறுப்பதும் இயலும். தகவல் தொழில்நுட்பவியலார்களின் மூச்சுக்காற்று படாத சென்னையின் சில இடங்களிலும் விலைவாசியும், நிலச்சொத்தின் மதிப்பும் உயர்ந்தநிலையில்தான் இருக்கின்றன, நிலச்சொத்தின் மதிப்போ நடுத்தரவர்க்கத்தினர் தொடமுடியாத உயரத்தில்தான் இருக்கிறது. இங்கே நடுத்தரவர்க்கத்தைக் குறிப்பிடுவதால் வர்க்கம் குறித்த புரிதலையும் முன்வைக்கும் அவசியம் உண்டாகிறது.

வருமானம், சமூக அங்கீகார மதிப்பின் அடிப்படையில்,
1.வறுமைக்கோட்டிற்குக் கீழ் (lower-lower),
2.வறுமைக்கோட்டிற்கு சற்று மேல் (upper-lower),
3.கீழ்நடுத்தரம் (lower-middle),
4.நடுத்தரம் (upper-middle),
5.மேல்நடுத்தரம் (lower-upper),
6.மேல்தரம் (upper-upper).
இப்படிப் பிரிக்கலாம் என்கிறது டபுள்யூ. லாயிட் வார்னரின் சமூகப் பிரிவு விளக்கம்.

இந்தப் பிரிவுகளில் தகவல் தொழில்நுட்பவியலார் நடுத்தரம், மேல்நடுத்தரம் ஆகிய இரண்டு பிரிவுகளிலும் இருக்கின்றனர். இப்பிரிவுகளை இவர்கள் பங்கெடுக்க வருவதற்கு முன் அங்கே இருந்த நடுத்தரவர்க்கத்தினரான
1.ஓரளவு வெற்றி பெற்ற தொழில் வல்லுனர்கள் (Mederately successful professionals),
2.நடுநிலைத் தொழில் முனைவோர், இடைநிலை மேலாண்மைப் பிரிவினர் (Owners of medium size business and middle management)
இவ்விருவரும் எந்த விதத்தில் தகவல் தொழில்நுட்பவியலார்களின் வருகையால் உண்டான விலையேற்றத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை விளங்கிக்கொள்ள இயலவில்லை.

அதற்கும் ஓரடுக்கு மேல்நிலையான மேல்நடுத்தரத்தில் இருக்கும்
1.பெருவணிகர்களும் (Founders of large businesses),
2.முன்னணி மருத்துவர்களும், வழக்கறிஞர்களும்(successful doctors and lawyers)கூட த.தொ.நு.வியலாரின் சம்பள விகிதத்தால் பாதிக்கப்படவில்லை.

பாதிக்கபட்டதாக சொல்லப்படுவதெல்லாம், கீழ்நடுத்தரமும் அவர்களுக்கும் கீழும்தான். ஆனால், அவர்களுக்குள்ளும், பணவரவைத் தருகின்ற த.தொ.நு.துறையின் ஊடுபயிராக வளர்ந்திருக்கும் கிளைத்தொழில்களைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ்க்கை வளத்தைப் பெருக்கிக்கொள்ள முனையும் சிலரையும் சமூகத்தில் காண முடிகின்றது. இப்படிப்பட்ட முயற்சிகள் சிறிய சமூக உட்பிரிவுகளில் துவங்கி, வளர்ந்து செழிக்க வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. அப்படி ஊடாடும் வாய்ப்புகளைக் கணித்து தன்னை மேம்படுத்திக்கொள்ள விழைந்து மாறிவரும் போக்கினை தனக்கு சாதகமாக்க முயற்சி செய்வதால் மட்டுமே இதற்கு தீர்வு கிடைக்குமேயன்றி, மற்றெந்த சுட்டுவிரல்களாலும் கேள்விக்கணைகளாலும் தீர்வெதுவும் வரப்போவதில்லை.

த.தொ.நு.வியலாரைச் சுட்டும் அதே குறையை இன்னொரு பிரிவினரின் மீது பொருத்திப் பார்ப்போம். சென்னையின் சில பகுதிகளில் ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன் பதினைந்து லட்சம் பெருமானமாயிருந்த நிலச்சொத்தின் இன்றைய மதிப்பு ஒருகோடி. கிடைத்திருக்கும் மாத வருமானம் ஒருலட்சத்து நாற்பதாயிரம், உட்கார்ந்த இடத்தில்.

தொழிற்சாலைகளாக விரிந்திருக்கும் பகுதிகளில் நடந்த விலையேற்றங்களை ஒருவாதத்திற்காக ஒதுக்கிவிட்டு, இந்த விலையேற்றமும் த.தொ.நு.வியலாரால் வந்ததென்றே வைத்துக்கொள்வோம். எட்டாத உயரத்திற்குச் சென்றிருக்கும் இந்த நிலச்சொத்து விலையேற்றத்தை அனுபவிப்பவர்கள் யார். எத்தனை பேர் நிலத்தை விற்று வருகின்ற வருமானத்தில் வாழ்க்கை வசதிகளை கூட்டிக் கொள்கிறார்கள். விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். நிலச்சொத்திற்குக் கூடுதல் கடனுதவி அளிக்கும் திட்டமெல்லாம் ஈர்க்கும் விளம்பரங்களாக வெளிவந்து த.தொ.நு.வினரைப் போலவே இன்னொரு பணப்புழக்கம் மிகுந்த பிரிவும் உண்டாகியிருப்பதை விளக்கினாலும், நாம் புரியத் துணிவதில்லை.

ஆக, பணவரவென்பது மாதாந்திர அடிப்படையில் அமைந்து நமக்குப் போட்டியாக கடைகளில் நிற்கும் த.தொ.நு.வியலாருடன்தான் நமக்கு மற்போரே தவிர, காதும் காதும் வைத்தாற்போல் வருடத்திற்கு பதினேழு லட்சம் மதிப்பு கூடுகின்ற நிலச்சொத்தை வைத்திருப்போருடன் அல்ல. உண்மையில் பார்க்கப்போனால், இருவருக்கும் அதிக வித்தியாசங்கள் இல்லை, இருவரையும் தவிர்க்கவும் இயலாது.

அன்புடன்
ஆசாத்