உல்·பத் மே மேரி ருஸ்வா
விடுமுறையில் நண்பர் ஒருவரின் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தேன். அவரும் கஸல்களில் விருப்பம் உள்ளவர். நான் சென்றிருந்தபோது சிடியில் உம்ராஜான் படப்பாடலைக் கேட்டுக்கொண்டே எதோ எழுதிக்கொண்டிருந்தார். நான் சென்றதும்எழுதுவதை நிறுத்திவிட்டு உம்ராஜான் ஐகானைப் பெரிதாக்கினார். திரையில்ரேகா வளைந்து வளைந்து "இன் ஆங்கோன் கே மஸ்த்தி மே மஸ்த்தானே ஹசாரோன் ஹை" பாடலுக்காக நடனமாடிக்கொண்டிருந்தார்.
"சே, கய்யாம் என்னா ம்யூசிக் ஆசாத். ஆஷாவும் என்னமாப் பாடியிருக்கு"என்றார்.
"உம்ராஜான் எனக்கும் ·பேவரிட்டுங்க. என்னா கஸல், என்னா லிரிக். ஷாரியார்தானே"
அப்பொழுது திரையில் அந்த வரி வந்தது. "உல்·பத் மே மேரி ருஸ்வா".
"உல்·பத்த்துன்னா என்ன" என்றார்.
"அட்மிரேஷன்ற மாதிரியா? சரியாத்தெரியலீங்களே" என்றேன்.
அதற்குள் அடுத்த வரி, "எக் சிர்·ப் ஹமி மைகோ ஆங்கோன் சே பிலாத்தி ஹை" வந்துவிடவே உல்·பத்தை மறந்து வாஹ் வாஹ் என்று கஸலில் மூழ்கினோம்.
அடுத்த வாரத்தில் திர்லக்கண்ணி நண்பர்களுடன் யாத்காரில் பாயாவை வெளுத்துக் கட்டிக்கொண்டிருந்தபோது உல...