கதையை முன்னமே அறிந்திருந்தாலும் இந்த நாவலைப் படிப்போர்க்கு ஆர்வமின்மை உண்டாகாது, ஏனென்றால், நாவலின் துவக்கத்திலேயே கதையை நாயகனே சொல்லிவிடுகின்றான். 'எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆகிட்டேன்' எனச் சொல்லிய பின்னரே கதை துவங்குகின்றது. அதனால், நானும் இங்கே கதையைச் சொல்வதால் எந்த நட்டமும் கிடையாது. ஒரு கிராமத்தான் நகரத்திற்கு வந்து வெல்கிறான், இதுதான் கதை. இந்தக் கதையை இந்தியாவுக்கு வரவிருக்கும் சீனப் பிரதமருக்கு எழுதும் கடிதமாக நாவலை நகர்த்திச் செல்கிறார், அரவிந் அடிகா. இந்த நாவலைப் படித்து முடித்ததும் தீவாருக்குப் பிறகு வந்த ஓரிரு அமிதாப் படங்களைப் பார்த்தது போலத்தான் இருந்தது. ஆங்கில வாசிப்பில் எனக்கு இருக்கும் அனுபவக் குறைவால் இப்படிப்பட்ட குறுகிய மனப்பான்மையுடன் இதனை அணுகுகின்றேனோ என்று என்னையே கேட்டுக்கொண்டு பிறகு ஆற அமர யோசித்துப் பார்த்து தெளிந்தேன். அப்படி அல்ல, நாவலே அந்த வகைதான் என்பது புரிந்தது. முக்கத்தர் கா சிக்கந்தரில் இடுகாட்டில் அமர்ந்திருக்கும் முஸ்லீம் பாபாவிடம் பேசும்போது அங்கே அமிதாபுக்கு ஞானோதயம் கிடைப்பதாகக் காட்சியமைப்பு. அரவிந்த அடிகாவின் 'தி ஒயிட் டைகரி...