எண்ணம்

விடுமுறையில் நண்பரைச் சந்தித்தபோது சாப்பிடுவதற்கு எங்கு போகலாம் என்னும் பேச்சு வந்தது, க்ரீம்ஸ் சாலை அலி டவர்ஸ் எதிரிலுள்ள பிரியாணிக் கடை, பீட்டர்ஸ் சாலை சரவணா, ஜெமினி பாலிமார், ஜாம்பஜார் சாகர், ரத்னா கபே, இப்படியாக ஒவ்வொன்றாக யோசித்து தட்டிக் கழித்து வண்டியை வளைத்து வளைத்து கடைசியில் திருவல்லிக்கேணி பி.வி.நாயக்கன் தெருவிற்கு வந்தாகிவிட்டது. வந்தது வந்தோம் கெல்லெட் உயர்நிலைப் பள்ளி (இப்போது மேனிலைப் பள்ளி), நாம் படித்த பள்ளியைப் பார்த்துவிட்டு அருகில் இருந்த சங்கீதாவிலேயே சாப்பிடலாம் என முடிவு செய்தோம். சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் இருக்கும் மணீஸ் பிரப்பரேடரி ஸ்கூலில் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் மாணவர்களுக்கு கெல்லட் உயர்நிலைப் பள்ளியில் சேருவது அந்தக் காலத்தில் (1971) இலகுவான காரியம். ஐந்தாம் வகுப்பு முடிந்ததும் கோடை விடுமுறையில் ஆறாம் வகுப்பின் நுழைவுத்தேர்வுக்கு ஆயத்தப்படுத்திவிடுவார்கள். 'ஆஸ் ஐயாம் சஃபரிங் பிரம்' மில் ஆரம்பித்து ஏதாவது கட்டுரை வரையில் பயிற்சிகள் இருக்கும். திருவல்லிக்கேணியில் வாழ்ந்த கீழ்நடுத்தர வகுப்பிற்கு அந்நேரத்தில் சி.ஏ.அப்துல் ஹக்கீம் முஸ்லிம் உயர்நிலைப்...

ஏ.ஆர்.ரஹ்மானோ, இளையராஜாவோ வடக்கிற்கு இசையமைக்கையில் பாடலாசிரியர்களை யார் தேர்வு செய்வார்கள் என்னும் கேள்வி எனக்குத் தேவையற்றது. ஆனால், எந்தப் பாடலாசிரியர் எழுதினாலும் திரைக்கதையின் தன்மைக்கு ஏற்றவாறு பாடலாசிரியர்கள் எழுதுகின்ற பாடல் மொழியும் அமைந்திருப்பதில் அந்தப் படத்தின் இயக்குநரின் பங்கு இருக்கும் என்பதை ஊகிக்கலாம். காட்டாக, லகான் திரைப்படத்திற்கு பாடல்களை ஜாவீத் அக்தர் எழுதியிருந்தார். அதில் எல்லா பாடல்களிலும் ஒலித்த மண்ணின் மணம், மிகக் குறிப்பாக கிருஷ்ணலீலா பாடலான 'ராதா கைஸே நா ஜலே' பாடலில் 'கோபியான் ஆனி ஜானி ஹை ராதா தோ மன் கி ரானி ஹை' வரிகளில் வீசிய வடக்கத்தி வாசத்தை ரசித்தேன். நமது திரைக்கவிஞர்களும் தேவைப்படும் நேரத்தில் இப்படி வட்டார வழக்கை உள்ளே கொண்டுவரத் தயங்குவதில்லை என்பது ஒருபக்கப் பார்வையாக இருப்பினும், அதாவது, தேவைப்பட்டால் 'எங்க ஏரியா உள்ள வராதே' வைப் போல சென்னைத் தமிழை நா.முத்துக்குமாரால் தமிழ்த் திரைக்குத் தர இயலும். ஆனால், கொஞ்சம் கிராமியமாக நமது திரைப் பின்னணிகள் விரியும்போது அந்தந்த வட்டார வழக்கில் பாடல்கள் தரப்படுகின்றனவா என்பதையும் சிறி...

அதிகமான எதிர்பார்ப்புகளின் காரணமாக அளவுகோலை உயர்த்திப் பிடித்துக்கொண்டு படத்தை எடைபோடும் வகையானதுதான் எனது பார்வை. மையக்கருத்து எனக்குப் புரியவில்லை என்பதாகத்தான் முதலில் படத்தை அணுகினேன். அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி என்பது அத்வைதிகளின் கருத்துதானா என்பது நேற்றைய மாலை வரையில் தெரியாமலே இருந்தது. ஜெயமோகன் அய்யாவின் வலைப்பதிவில் இதன் பொருளைத் தெளிவாக எழுதியிருந்தார், 'அஹம் ப்ரம்மாஸ்மி' என்பதன் பொருள் 'நான் கடவுள்' அல்லது 'நானே கடவுள்' . இரண்டும் ஒன்றுபோலத் தோன்றினாலும் அடிப்படையில் வேறுபட்டவை. கூகிள் தேடலின் உதவியால் அகத்தியர் குழும மடல்களிலிருந்து அஹம் ப்ரமாஸ்மி என்னும் வாசகம் அத்வைதக் கொள்கையைச் சேர்ந்தது என்னும் ஒரு பார்வை கிடைக்கப் பெற்றேன். அந்தப் பார்வையுடனும் கதையின் மையக் கருத்தைப் பொருத்திப் பார்த்தேன். அந்தக் கோணத்தில் கதையின் மையக் கருத்து அத்வைதக் கொள்கையுடன் சேரவில்லை. நாயகன் தன்னைத்தான் கடவுளாக எண்ணிக்கொள்கின்றானேயன்றி தன்னெதிரில் இருக்கும் மானுடர்களில் அவன் கடவுளைக் காணவில்லை, தன் தாய் உட்பட. இயக்குநர் பாலா அவர்களும் ஜெயமோகன் அய்யா அவர்களும் படத்தின் பெயருடன்...