தேர் நீங்கு படலம் தேரே தேரே என்னுடை தேரே இருபத் தைந்தெழில் ஆயிரம் கற்கள் என்னை யுன்னுள் இருத்திப் பறந்தனை இன்றுனை நானும் நீங்கும் நொடியில் கதவம் பற்றிய கைகள் விலக்கினை மாரியில் வேனிலில் பொடிதிரள் பாலைச் சாலையில் என்னுடன் புரவிப் பாய்ச்சலில் ஹத்தா அல்அய்ன் எல்லாம் கண்டனை தேரா பர்துபாய் ஜுமைரா மிர்திஃப் அல்ஷாப் ஹோரலன்ஸ் எல்லாம் சுற்றினை பன்னாட்(டு) ஊரில் குடிபுகும் நெஞ்சுரம் தந்தது நீயல் லால்வே(று) எவரோ? கருக்கலில் வேரிலி வருடலிற் சிலிர்த்து நயனக் குமிழ்விளக்(கு) அணைத்தும் எரித்தும் அரிமா கர்ச்சனை பீலியின் முத்தம் இரண்டும் காட்டினை கடுகிடத் துணிந்தனை அமர்ந்ததுங் குளிர்மியின் அணைப்பால் போர்த்தி ஆரத் தழுவி நாசியிற் சந்தனம் அகிற்புகை நறுமணக் கிரீடை நடாத்தினை உருளியால் பாட்டைப் பரப்பைப் பற்றி வளைவில் நெளிவில் நாவாய்ச் சிறப்பென மிதந்து சென்றனை மீச்சொகு(சு) அளித்தனை வளையந் திருப்பி வழியில் புகுவோர் வரவைக் கண்டால் வாய்விட்(டு) அலரினை வாளியில் அருவி வழிநீர் ஆடி வன்மெழு காலே செஞ்சாந்(து) லர்த்தி துடைப்பான் கேசம் தும்பியின் தூதோ எல்லாம் இன்றெனை விட்டே கியதே வாடகை யாரிஸ் நெருங்கும் நீங்கும் காரிகை ...