துபாய் குளோபல் வில்லேஜில் ஏமன் கேலரியில் எடுத்த படம் நான் ஒரு கத்திப் பிரியன் என்பது என்பதை பழைய சவூதி நண்பர்கள் ஓரிருவர் அறிவர். பலபொருள் அங்காடிகளுக்குச் செல்லும்போது சிறிது நேரம் கத்திகளைப் பார்வையிடும் வழக்கமும் உண்டு. பிளாஸ்டிக் பிடிகளுக்குள் உலோகம் மறைந்திருக்கும் சீனத் தயாரிப்புகள் ஜித்தா கடைகளுக்கு வருமுன் (83, 84களில்) எல்லா கத்திகளும் மரப்பிடிகளுடன்தான் கிடைத்தன. 'ஏம்பா எதுவோ பாப்பியே அதெல்லாம் பாத்துக்குடு இந்தக் கத்திய வாங்கலாமா?' என்று ஒரு நண்பர் என்னைக் கேட்டிருக்கிறார். மரப்பிடி கத்திகளில் நான் முதலில் கவனிப்பது கத்தியின் கைப்பிடி முழுவதுமாக மரத்தினுள் சென்றிருக்கிறதா இல்லை பாதியில் நிற்கிறதா என்பதைத்தான். இரண்டு ரிவிட்டுகளுடன் பாதி உலோகம் மரத்தினுள் சென்றிருக்கும் பிடியுள்ள கத்திகளை நான் வாங்குவது கிடையாது. மூன்று ரிவிட்டுகள் இருக்கவேண்டும், மரப்பிடியின் அடுத்த முனைவரையில் பிடியின் உலோகம் சென்றிருக்க வேண்டும். அந்த அமைப்புக் கத்திகள்தான் நீண்டநாள் உழைக்கும். எனது சிறுவயதில் எங்கள் வீட்டுச் சமையலறையறையில் கத்திகள் புழங்கியது கிடையாது. நாங்கள் சென்னையில் எந...