சென்னையில் தயாரான முதல் படம்
நண்பர் ராம்கியின் பரிந்துரையைக் கேட்டு எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் எழுதிய உலக சினிமாவை வாங்கியபின் இன்றுதான் கொஞ்சம் புரட்டிப் பார்க்க நேரம் கிடைத்தது. எழுநூற்றைம்பது பக்கங்கள் கொண்ட புத்தகம். ஒரே மூச்சில் படித்து முடிக்க மலைப்பாக இருந்ததால், பிடித்தமான பகுதிகளை முதலில் படிக்கத் துவங்கினேன்.
உலகின் நூறு சிறந்த படங்களாக புத்தகத்தின் தேர்வுக்குழு தந்திருக்கும் பட்டியலில்,
1. கான் வித் த விண்ட்
2. காந்தி
3. இ.டி.
4. த லாஸ்ட் எம்பரர்
5. டைடானிக்
6. பென்ஹர்
7. ஸ்டார் வார்ஸ்
8. த காட் பாதர்
இவ்வளவே பார்த்திருக்கும் என்னைப் பார்த்து 'நீயெல்லாம் படம் பாக்குறேன்னு சொல்லாத' என புத்தகம் சிரிப்பது ஒருபுறமும், பட்டியலில் பாதிக்கு மேல் கேள்விப் படாத படங்களாக இருப்பதால் மனதிற்குள் கொசுவாகிப்போன உணர்வுகளுடனும், பட்டியலையும், படங்களைப் பற்றியும் மேலோட்டமாக மேய்ந்துவிட்டு இந்திய சினிமாப் பகுதியைப் படித்தேன்.
இருபத்தேழு சிறந்த இந்திய இயக்குனர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து தேர்வுக்குழு தந்திருக்கும் பட்டியலில் தமிழ்த் திரையிலிருந்து ஐவர்.
1.மணிரத்னம்
2.பாலசந்தர்
3.பாலுமகேந்திரா
4.மகேந்திரன்
5.பாரதிராஜா
இயக்குனரைக் குறித்து எழுதப்பட்ட கட்டுரையில் இணைப்பாக, சில படங்களையே சொல்லியிருக்கிறாகள் என்பதாகவே புரிந்து கொண்டேன். ஏனென்றால், பாலசந்தரின் பட்டியலில் சிந்து பைரவி, சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன், பூவா தலையா, இன்னும் பல இல்லை. மணிரத்னத்தின் பட்டியலில் உயிரே, பம்பாய், அக்னி நட்சத்திரம், இன்னும் சில இல்லை. பாரதிராஜாவில் விடுபட்டவை நிழல்கள், புதிய வார்ப்புகள், இன்னும் சில. இப்படியே பாலுமகேந்திரா, மகேந்திரனுக்கும்.
உலகளாவியபடி எழுதப்பட்டிருக்கும் புத்தகத்தை இப்படிப் பிராந்தியத்திற்கு முக்கியத்துவம் தந்து வாசிப்பது எனது தவறுதான். அறிந்தவை அல்லவா, நினைவுக்கு வந்தன, அவ்வளவே.
*
புத்தகம் குறித்த எனது பார்வையை முழுதாகப் படித்த பின்னரே எழுத முடியும். இப்போதைக்கு ஒரு சந்தேகம்.
சென்னையில் பேசாப் படங்களின் முன்னோடி ஆர்.நடராஜ முதலியார். மோட்டார் வியாபாரம் செய்த இவர், மும்பைக்கு அடிக்கடிச் சென்று வந்ததில் திரைப் படத் தயாரிப்பினை அறிந்து, வேப்பேரி -மில்லர்ஸ் ரோட்டில் ஒரு பங்களாவை வாடகைக்கு எடுத்து 'கீசக பதம்' என்னும் படத்தினை உருவாக்கினார். இதுவே சென்னையில் தயாரான முதல் படமாகப் பெருமை பெருகிறது. இது நடந்தது 1917இல். (வரிக்கு வரி புத்தகத்தில் இருப்பதை எழுதவில்லை. புத்தகத்தின் 594ம் பக்கத்திலிருக்கும் செய்தி இது).
அறந்தை நாராயணன் அவர்களின் தமிழ் சினிமாவின் கதையிலும் இந்தச் செய்தி எழுதப்பட்டிருக்கிறது.
ஆனால், இரண்டிலும் எழுதப்பட்ட செய்திகளில் சிறிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.
தமிழ் சினிமாவின் கதையில், படம் வெளியானதாகச் சொல்லும் வருடம் 1916. படத்தின் பெயர் 'கீசக வதம்'. தயாரான இடம் கீழ்ப்பாக்கம் - மில்லர்ஸ் ரோடு. (2002ம் வருடத்திய பதிப்பில் 12ம் பக்கத்தில் இருக்கும் செய்தி இது).
சந்தேகங்கள்:
1. படம் வெளியான வருடம், 1916ஆ அல்லது 1917ஆ.
2. படத்தின் பெயர், கீசக வதமா அல்லது கீசக பதமா.
3. உருவான இடம், கீழ்ப்பாக்கம் - மில்லர்ஸ் ரோடா அல்லது வேப்பேரி - மில்லர்ஸ் ரோடா.
அப்படியன்றும் தலைபோகிற சந்தேகம் இல்லையென்றாலும், தமிழ் சினிமாவின் முக்கியமான வரலாற்று நிகழ்வாதலால், எது சரியான பதிவு என்பதை அறிந்துகொள்ள நினைக்கிறேன்.
அறிந்திருக்கும் நண்பர்கள், பெரியவர்கள் விவரம் சொல்லவேண்டுகிறேன்.
அன்புடன்
ஆசாத்
நண்பர் ராம்கியின் பரிந்துரையைக் கேட்டு எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் எழுதிய உலக சினிமாவை வாங்கியபின் இன்றுதான் கொஞ்சம் புரட்டிப் பார்க்க நேரம் கிடைத்தது. எழுநூற்றைம்பது பக்கங்கள் கொண்ட புத்தகம். ஒரே மூச்சில் படித்து முடிக்க மலைப்பாக இருந்ததால், பிடித்தமான பகுதிகளை முதலில் படிக்கத் துவங்கினேன்.
உலகின் நூறு சிறந்த படங்களாக புத்தகத்தின் தேர்வுக்குழு தந்திருக்கும் பட்டியலில்,
1. கான் வித் த விண்ட்
2. காந்தி
3. இ.டி.
4. த லாஸ்ட் எம்பரர்
5. டைடானிக்
6. பென்ஹர்
7. ஸ்டார் வார்ஸ்
8. த காட் பாதர்
இவ்வளவே பார்த்திருக்கும் என்னைப் பார்த்து 'நீயெல்லாம் படம் பாக்குறேன்னு சொல்லாத' என புத்தகம் சிரிப்பது ஒருபுறமும், பட்டியலில் பாதிக்கு மேல் கேள்விப் படாத படங்களாக இருப்பதால் மனதிற்குள் கொசுவாகிப்போன உணர்வுகளுடனும், பட்டியலையும், படங்களைப் பற்றியும் மேலோட்டமாக மேய்ந்துவிட்டு இந்திய சினிமாப் பகுதியைப் படித்தேன்.
இருபத்தேழு சிறந்த இந்திய இயக்குனர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து தேர்வுக்குழு தந்திருக்கும் பட்டியலில் தமிழ்த் திரையிலிருந்து ஐவர்.
1.மணிரத்னம்
2.பாலசந்தர்
3.பாலுமகேந்திரா
4.மகேந்திரன்
5.பாரதிராஜா
இயக்குனரைக் குறித்து எழுதப்பட்ட கட்டுரையில் இணைப்பாக, சில படங்களையே சொல்லியிருக்கிறாகள் என்பதாகவே புரிந்து கொண்டேன். ஏனென்றால், பாலசந்தரின் பட்டியலில் சிந்து பைரவி, சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன், பூவா தலையா, இன்னும் பல இல்லை. மணிரத்னத்தின் பட்டியலில் உயிரே, பம்பாய், அக்னி நட்சத்திரம், இன்னும் சில இல்லை. பாரதிராஜாவில் விடுபட்டவை நிழல்கள், புதிய வார்ப்புகள், இன்னும் சில. இப்படியே பாலுமகேந்திரா, மகேந்திரனுக்கும்.
உலகளாவியபடி எழுதப்பட்டிருக்கும் புத்தகத்தை இப்படிப் பிராந்தியத்திற்கு முக்கியத்துவம் தந்து வாசிப்பது எனது தவறுதான். அறிந்தவை அல்லவா, நினைவுக்கு வந்தன, அவ்வளவே.
*
புத்தகம் குறித்த எனது பார்வையை முழுதாகப் படித்த பின்னரே எழுத முடியும். இப்போதைக்கு ஒரு சந்தேகம்.
சென்னையில் பேசாப் படங்களின் முன்னோடி ஆர்.நடராஜ முதலியார். மோட்டார் வியாபாரம் செய்த இவர், மும்பைக்கு அடிக்கடிச் சென்று வந்ததில் திரைப் படத் தயாரிப்பினை அறிந்து, வேப்பேரி -மில்லர்ஸ் ரோட்டில் ஒரு பங்களாவை வாடகைக்கு எடுத்து 'கீசக பதம்' என்னும் படத்தினை உருவாக்கினார். இதுவே சென்னையில் தயாரான முதல் படமாகப் பெருமை பெருகிறது. இது நடந்தது 1917இல். (வரிக்கு வரி புத்தகத்தில் இருப்பதை எழுதவில்லை. புத்தகத்தின் 594ம் பக்கத்திலிருக்கும் செய்தி இது).
அறந்தை நாராயணன் அவர்களின் தமிழ் சினிமாவின் கதையிலும் இந்தச் செய்தி எழுதப்பட்டிருக்கிறது.
ஆனால், இரண்டிலும் எழுதப்பட்ட செய்திகளில் சிறிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.
தமிழ் சினிமாவின் கதையில், படம் வெளியானதாகச் சொல்லும் வருடம் 1916. படத்தின் பெயர் 'கீசக வதம்'. தயாரான இடம் கீழ்ப்பாக்கம் - மில்லர்ஸ் ரோடு. (2002ம் வருடத்திய பதிப்பில் 12ம் பக்கத்தில் இருக்கும் செய்தி இது).
சந்தேகங்கள்:
1. படம் வெளியான வருடம், 1916ஆ அல்லது 1917ஆ.
2. படத்தின் பெயர், கீசக வதமா அல்லது கீசக பதமா.
3. உருவான இடம், கீழ்ப்பாக்கம் - மில்லர்ஸ் ரோடா அல்லது வேப்பேரி - மில்லர்ஸ் ரோடா.
அப்படியன்றும் தலைபோகிற சந்தேகம் இல்லையென்றாலும், தமிழ் சினிமாவின் முக்கியமான வரலாற்று நிகழ்வாதலால், எது சரியான பதிவு என்பதை அறிந்துகொள்ள நினைக்கிறேன்.
அறிந்திருக்கும் நண்பர்கள், பெரியவர்கள் விவரம் சொல்லவேண்டுகிறேன்.
அன்புடன்
ஆசாத்
Comments
எஸ்.ராமகிருஷ்ணனுக்கு சினிமாவை பத்தி ஒண்ணும் தெரியாது என்பதை பாபாவிலும் பாப்கார்னிலும் வெளிப்படுத்திவிட்டார் என்றெல்லாம் சொன்னவர்கள் இப்போ பேய்முழி முழிச்சுத்தான் ஆகணும்!
படிக்கப் படிக்க இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.
நன்றிகள் நாராய்ண்.
ராம்கி,
தெரிந்து வைத்திருப்பது வேறு, வெற்ரி பெறுவது வேறு என்றே நினைக்கிறேன். சரிதானா.
அன்புடன்
ஆசாத்
நீங்கள் சொன்னதை ஆமோதிக்கிறேன். இந்திய சினிமாவில் உச்சத்தை தொட்டவர்களை மட்டுமே காண முடிகிறது.
ஒரு திரைப்படத்தில் பணிபுரிவது என்பது வேறு. படத்தினை அலசுதல் என்பது வேறு. பாபாவின் தோல்விக்கான காரணங்கள் பலவாக இருந்தாலும், எஸ்.ரா ஒரு அமைப்பிற்குள் வேலை செய்தாக வேண்டிய கட்டாயமிருந்தது. அதில் சினிமாவின் எல்லைகளுக்குட்பட்டு என்ன செய்ய இயலுமோ அதைதான் செய்திருந்தார். கவுண்டமணியின் கூச்சல்களுக்கெல்லாம் எஸ்.ராவால் எழுத முடியும் என்று நினைத்துப் பார்த்தோமா? ஆக, அதை ஒரு பொருட்டாக பேசுதல் தேவையற்றது என்பது என் கருத்து.
மேலும் நாம் ஏன் எல்லோரும் எல்லாதுறைகளிலும் வெற்றி பெற வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். நல்ல சிந்தனையாக இருந்தாலும் கூட அதனை ஒரு எதிர்பார்ப்பாய் முன்வைத்து ஏமாறும்போது, ஜீரணிக்க இயலாமல் போகிறது.
இதற்கு மிகச்சரியான உதாரணம், கமல் தன் குருவாக சொல்லும் 'அனந்து'. பாலசந்தரின் 90% படங்களில் பணிபுரிந்தவர். உலக சினிமாக்களை கரைத்து குடித்து, கமல் போன்ற இளைஞர்களை அவர் காலத்தில் வழிகாட்டியவர். சினிமாவின் நுட்பங்களை கரைத்து குடித்தவர். இத்தனை தகுதிகள் இருந்தும் அவர் இயக்கிய "சிகரம்" (எஸ்.பி.பி ஹீரோ) படம் படு ப்ளாப். சில பாடல்களைத் தவிர படத்தில் ஒன்றுமில்லை என்று விமர்சனம் வந்தது.
ஆகவே, தெரிந்து கொள்ளுதல் வேறு. செயல் படுத்துதல் வேறு. சொல்லும் செயலும் ஒன்றாய் இருக்கவேண்டும் என்று எல்லாரும் நினைத்தாலும், அதனை சரியாக செய்பவர்கள் வெகு சிலரே.
வனவாசக் காலத்தில், திரௌபதிமேல் ஆசைப்பட்ட கீசகனை பீமன் கொல்வது. கீசக வதம் என்பதே சரி என்று நினைக்கிறேன்.
film.and there are volumes that have diverse essays.so it all depends on what are you looking for.if you want an indepth discussion on films,popular
culture, film genres this book
may not be the relevant one.for that you need to read books by or
edited by ravi vasudevan,nandy,
madhav prasad among others.
நீங்கள் சொல்வது சரி. தெரிந்திருப்பதும் வெற்றி பெறுவதும் வெவ்வேறு.
இனிய அனானிமஸ்,
உங்கள் கருத்துடன் ஒத்துப்போகிரேன். கிட்டத்தட்ட அந்தப் புத்தகம் விவரங்களைக் கொண்ட கட்டுரைதான். தமிழில் நல்ல பதிப்பு அல்லவா, அதுதான் ஈர்ப்பு.
அன்புடன்
ஆசாத்