நெடுஞ்சாலை - புதுக்கவிதை

அன்புடையீர்,

இது நீண்ட நாள்களுக்கு முன்னர் எழுதி ராயர் காப்பி க்ளப் மடலாற்குழுமத்தில் இட்ட கவிதை.

இன்று மதீனாவிலிருந்து ஜித்தா வரும் வழியில் வண்டியை ஓட்டியபடியே செல்பேசியில் பிடித்த சில படங்களுடன் கவிதையை இடுகின்றேன்.

*

நெடுஞ்சாலை

நகர நெரிசலில் ஊர்ந்த உந்துகள்
வெளி கிடைத்தவுடன்
விண்வெளிக் கலங்களாகி விரையும்



பின்னே கட்டடங்கள் சிறிதாகி மறைய
முன்னே
வாய் பிளந்து விழுங்கக் காத்திருக்கும்
பாலையின் கருநாக்காக நீளும்!

முந்தும் பிந்தும் வண்டிகள்
மஞ்சள் விளக்கு பரிபாஷையில்
பேசிக்கொள்ளும்

பரமபதப் பாம்புகளென
கிளைச்சாலைகள் பிரிய
நேரே
தொடுவானம் வரையில் நீண்டு
தூரத்தில்
கானலில் நெளிந்து
மீண்டும் நீண்டு
பாலைவனத்தை
இரண்டாகப் பிரிக்கும் கருப்புக்கோடாக
செல்லச் செல்ல இன்னும் நீளும்!

எச்சரிக்கை அறிவிப்பில்
ஒட்டகத்தின் உருவ நிழல்

விரட்டி விரட்டி மூச்சிறைத்த வாகனங்கள்
வழியில்
ஆவென வாய் திறந்து
வெப்பத்தை வெளியேற்றும்

எப்பொழுதாவது தோன்றி மறையும்
எரிபொருள் நிலையங்கள்
சிற்றூராய் விரிந்திருக்கும்



இமைப்பதற்குள்
காற்றைக் கிழித்துக் கடந்து
சிறிதாகிப் புள்ளியாய் மறைந்த உந்துகள்
நகரின் எல்லை தொட்டதும்
வேகம் குறைந்து
கடிவாளம் இழுபட்ட குதிரையென
நுரைதள்ளி மிரளும்



எதிர்ப்புறத்தில்
வாய் பிளந்த
கருநாக்குகளில் வண்டிகள் விரையும்!

*

அன்புடன்
ஆசாத்