சென்னை கானா - புத்தகம் எனது பார்வையில்-2

சென்னை கானா புத்தகம் - எனது பார்வையில்-1

வடசென்னை விளிம்புநிலை மனிதர்களின் வாழ்வுடன் இரண்டறக் கலந்துவிட்ட காவல் நிலையங்களும், அரசு மருத்துவமனைகளும் கானாக்களில் காணக்கிடைக்கும்போது அவை அறிமுகப்படுத்தும் சென்னையின் இன்னொரு முகம் கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலைக்கும் அடுக்கு மாடிக்குடியிருப்புகளுக்கும் அன்னியமானது.

நீ குடிச்சுப்புட்டு கலாட்டாப் பண்ணா புடிச்சுருவாரு
அந்த போலீஸ்காரு! லாக்கப்புல அடச்சுருவாரு!
ஜாமீனுண்ணு வந்தாலும் மாலு நீ தந்தாலும்
வைத்திருக்கும் எஸ்.பி. உன்னை விடமாட்டாரு!

*

அரசாங்க ஆசுபத்திரி அங்கே ரேஷன் கடை மாதிரி
ஆயிரக்கணக்கு ஜனங்க நிக்கிதுங்க
அஞ்ஜி ரூபா நோட்டக் காட்டு
எல்லோருக்கும் முன்ன போயி
டாக்டர் முகம் பாக்கலாமுங்க! (பவுராஸ் பாண்டியன்)

எஸ்.பி., எஸ்.ஐ., ஏட்டு, மஃப்டி, அக்யூஸ்ட்டு, ஏ2, ஜாமீன், பெயிலு, கஸ்டடி, தொகுதி, பகுதி, வார்டு, சார்பட்டா இப்படியான வார்த்தைகளுள் ஏதாவதொன்றை நிமிடத்தில் ஒருமுறையேனும் உபயோகிக்கும் மக்களின் வாழ்க்கை முறையின் ஒரு சிறிய கீற்றாக பவுராஸ் பாண்டியனின் மேற்கண்ட வரிகளைக் காண முடிகின்றது.

பவுராஸின் வரிகளாக புத்தகத்தில் அச்சாகியிருக்கும் சில வரிகள் உண்மையிலேயே பவுராஸ் பாண்டியன் மெட்டுக்கட்டிப் பாடியதுதானா என்னும் சந்தேகம் இருக்கின்றது. அது தொகுப்பாசிரியர் சரிபார்க்கத் தவறியதாகக்கூட இருக்கலாம். யார் மீதும் பிழையில்லை, இவர்தான் இயற்றியதென்று உரிமை கொண்டாட முடியாமல், அதாவது எழுதி வைத்துப் பாதுகாத்து சொந்தம் கொண்டாடும் வழக்கம் முந்தைய தலைமுறை கானாக் கவிஞர்களிடம் இருந்ததில்லை. சென்னையின் கானா வரிகள் சில யாராலும் என்னுடையதென்று உரிமை கொண்டாட முடியாத அளவில் பல கானாப் பாடகர்களின் பாடல்களுடன் கலந்திருக்கின்றன. உதாரணமாக, அஞ்சல + நெஞ்சுல இயைபு, மதுர + குதுர இயைபு, வந்தனம் வந்தனம் வந்த ஜனம் குந்தணும் என்னும் துவக்க வரிகள், இவை கானாக் கவிஞர்களின் பொதுவுடைமையாகிவிட்டன. இயைபுகளைப் போலவே சில வரிகளும் பொதுவுடைமையாகியிருக்கின்றன.

ஆன அடியப்போல அதிரசங்கள் ஆயிரம்
பன்னி அடியப்போல பணியாரங்கள் ஆயிரம்
குதுர அடியப்போல கொழுக்கட்டைகள் ஆயிரம்

இப்படியாகத் தொடரும் வரிகள் கொண்ட ஒரு கானா பவுராஸ் பாண்டியனின் கானாவாக பிரசுரமாகியிருக்கின்றது. வடசென்னை நாள்களில் இதே வரிகளை வேறு விதமாகக் கேட்டதுண்டு.

ஆன அடியப்போல அதிரசங்கள் ஆயிரம்
பூன அடியப்போல புட்டரிசி ஆயிரம்
எரும அடியப்போல எள்ளடைகள் ஆயிரம் - இப்படி இந்த வரிகளின் அமைப்பை ஏற்கெனவே எழுபதுகளில் கேட்டுவிட்டதால், அதனை குறிப்பிட்ட கானாக் கவிஞரின் வரியாக ஏற்காமல், பொதுவுடைமையாகிப்போன கானா வரிகள் + கருத்து என்ற அளவில் ரசித்துப்போக முடிகின்றது.

சித்திரை நிலவில்
சந்தன உடலில்
சிந்திடும் முத்தங்கள் (ரேவ் ரவி) - இவை கானாவிற்கு அன்னியமான வரிகள்.

கூவிளம் புளிமா
கூவிளம் புளிமா
கூவிளம் தேமாங்காய் - இப்படி சொல்லி வைத்தாற்போல் வார்த்தை விளையாட்டுகள் கானாக்களில் உண்டென்றாலும், பெரும்பாலான நேரங்களில் அடியின் முதற்சீரும் மூன்றாவது சீரும் எழுதிப் பார்க்கையில் ஒன்றாது (இசையில் ஒன்றிவிடும்). அதற்கான சமீபத்திய உதாரணம்,
வாள மீனுக்கும் வெலாங்கு மீனுக்கும் - தேமா தேமாங்காய் புளிமா தேமாங்காய் - இதில் வாள மீனுக்கான மீட்டரிலேயே வெலாங்கு மீனைப் பாட உலகநாதன் பட்டிருக்கும் கஷ்டத்தை கொஞ்சம் பாடலைக் கவனித்தாலே விளங்கிக்கொள்ளலாம். வெலாங்கு என்கிறாறா? வெலங்கு என்கிறாறா? எனப் புரிந்துகொள்ள இயலாத அளவிற்கு வெலங்கு மீனுக்கும் என வேகமாகப் பாடுவார். ஆக, அப்படி இசைக்கு மட்டுமே மசியும் மண்ணின் மணங்கொண்ட வரிகளில், மேற்சொன்ன சித்திரை நிலவில் சந்தன உடலில் சிந்திடும் முத்தங்கள் போன்ற சமகால திரையிசை வரிகளையொத்த வரிகளைக் கண்ட வியப்பில் இது கானாவா என்னும் ஆவலுடன் வரிகளைத் தொடர்ந்தால், உள்ளே,
கனகாப் போல என்ன மயக்கி மோகினி போல வந்தா
டிஸ்கோ சாந்தி போல ஆடி டக்குன்னவ வுட்டுப்போன! என பாதை மாறி, கானாக்குள் நுழைகின்றார்.

கஜல் பாடகர்கள் ஆழமான வார்த்தைகள் கொண்ட கஜல்களையே தொடர்ந்து பாடினால் சில ரசிகர்களிடமிருந்து எளிமையான கஜல்களுக்கான சீட்டுகள் வரும். அதைப் போலவே, கானாக்களில் பல நேரங்களில் கேளிக்கை மட்டுமே முன்னுரிமை பெற்றுவிடுவதும் உண்டு. இவை கானாப் பாடல்களுக்குத் தேவையான அடர்வைக் குறைத்தபோதிலும், சில நேரங்களில் இவையும் தேவையாக இருக்கின்றன.

திரைப் பாடல்களின் வர்ணமெட்டுக்கேற்ப கானாக்கள் எழுதுவதும் ஆண்டுகளாக மரபாகத் தொடர்கிறது. சென்னை கானா புத்தகத்திலும் சில பாடல்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.

ஒண்ணா இருக்கக் கத்துக்கணும் - இந்த
உண்மையச் சொன்னா ஒத்துக்கணும்
காக்கா கூட்டத்தப் பாருங்க - அதுக்கு
கத்துக் குடுத்தது யாருங்க?...இது வர்ணமெட்டு

ஒண்ணா குடிக்கக் கத்துக்கணும் - இந்த
ஊரு வம்ப வாங்கிக்கணும்
போலீஸ் டேஷனப் பாருங்க - அதுக்கு
கேசு குடுத்தது யாருங்க?...இது அந்தோணி எழுதுவது.

இதில் அந்த டேஷன்தான் (ஸ்டேஷன் அல்ல) கானாவின் மையமாக இருக்கிறது, கூடுதலாக இதனைப் பாடும்போது அந்த டேஷன், டேஷனுக்கும் டேஸனுக்கும் இடைப்பட்ட 'ஸ்ஷ'வாக உச்சரிக்கப்படும்.

தொடரும்...