பெருநாள் தொழுகையும் மழைநீரும்

பெருநாள் தொழுகையும் மழைநீரும்

நான் குடியிருக்கும் பகுதியிலிருக்கும் பள்ளிவாசல் அத்தனை பெரிதன்று. குன்றத்தூர் சாலைக்கு வந்து மாங்காடு செல்வதென்றால் எந்தச் சாலையில் திரும்புவீர்களோ அதில் நூறுமீட்டர் சென்றதும் இடப்புறமாக இருக்கும் சிறிய கட்டடம்தான் எங்கள் ஜமாத்தின் பள்ளிவாசல். தோராயமாக நூறு நபர்கள் வரையில் நெரிசலில்லாமல் தொழலாம். அதற்கு மேலென்றால் மொட்டைமாடிக்குதான் செல்லவேண்டும்.

பெருநாளன்று அதிகமாகக் கூட்டம் கூடுமென்பதால் மாடியில் பந்தல் போட்டு கோரைப்பாய்களை அடுக்கி வைத்திருந்திருக்கிறார்கள். நேற்று பெய்த மழையில் பாய்களெல்லாம் ஈரமாகி, மாடி முழுதும் நீர் தேங்கிக் கிடந்தது. சமமான தரையாக பூசப்படாததால் தண்ணீர் ஓட வழியில்லாமல் அங்கங்கே சிறிதுசிறிதாக தேங்கிக் கிடந்தது.

காலையில் யாரையாவது ஏற்பாடு செய்து தளத்தைச் சுத்தப்படுத்தியிருக்கலாம், எப்படியோ தவறவிட்டுவிட்டார்கள், தாமதமாகத்தான் ஒரு நபரை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்கள். கூட்டம் அதிகமாவதை உணர்ந்ததும் மாடிக்குச் சென்றேன். மாடியில் இரண்டாவது ஆளாக நான் சென்றிருக்கிறேன். தண்ணீரைத் துடைக்க வந்த நபர் தென்னந்துடைப்பத்தால் நீரைத் தள்ளிக்கொண்டிருந்தார். தேவைப்படும் நேரத்தில் களமிறங்கிவிடுவது என் வழக்கம். இன்னொரு துடைப்பத்தை எடுத்து நான் தள்ளத் துவங்கினேன். தளத்திலிருந்து ஓட்டை (கூடல்வாய்) வரையில் நானும் கூடல்வாயின் அருகில் தேங்கும் நீரை அவருமாக விறுவிறுவெனத் தள்ளினோம். மிச்சம் மீதமிருக்கும் தண்ணீரின் மேல் சாக்குப்பைகளைப் போட்டு ஒற்றியெடுத்தோம். அது கதைக்கு உதவாது போலத் தோன்றியது. அத்தனை எளிதில் ஈரம் உலர்வதாகத் தெரியவில்லை.

கீழே இடம் கிடைக்காத சிறுவர்கள் மேலே வரத் துவங்கினார்கள். கதைக்கு உதவாத சமாசாரத்தை எப்படித் தொடர்வது என்னும் யோசனையில் ஒரு பையனிடம் காசைத் தந்து அருகிலிருக்கும் கடையிலிருந்து ஸ்பாஞ் வாங்கிவரச் சொன்னார். சாக்குப்பையைவிடவும் ஸ்பாஞ்ஜால் உறிஞ்சி எடுத்துப் பிழிந்தால் விரைவாக தண்ணீரைத் துடைத்துவிடலாம் என்பது அவரது யோசனை. ஸ்பாஞ் வாங்கப்போன சிறுவன் வருவதற்கு நேரமானதால், என்னுடன் சேர்ந்து தண்ணீரைத் தள்ளியவர் கீழே போனார். நான் மட்டும் தனியாக சாக்குப்பையால் நீரை ஒற்றியெடுக்கும் வேலையைத் தொடர்ந்தேன். பழக்கமில்லாத வேலையாதலால் வியர்த்துபோய் சட்டை, கைலியெல்லாம் தொப்பலாக வியர்வையும், தெறித்த தண்ணீருமாக உருவம் மாறிப்போனேன்.

அப்பொழுது மேலே வந்த இன்னொரு நபர் என்னை வேலைக்கு வந்த ஆள் என நினைத்து அங்கே கொஞ்சம் துடை, இங்கே பார் தண்ணீர் இருக்கிறது என மேற்பார்வை பார்க்கத் துவங்கினார். பெரியவராக இருந்தார். ஓரிருவர் தவிர மற்ற ஜமாத்தார்களுக்கு என்னைத் தெரியாது; எனக்கும் மற்றவர்களைத் தெரியாது. அதனால் அவரையும் குறை சொல்லமுடியாது. சரி பெரியவர் சொல்கிறார் கேட்போமே...ஒவ்வொன்றாகச் செய்தேன்.

கூட்டம் வரத் துவங்கியதும் நனைந்த பாய்களைக் கீழே அனுப்பிவிட்டு, நனையாத பாய்களை மேலே எடுத்துவரச் சொன்னோம். அதற்குள் ஸ்பாஞ் வாங்கப்போனவர் வந்து இன்னமும் இரண்டு பேரை அழைத்தார். மற்றவர்களிடம் பணியை ஒப்படைத்துவிட்டு முகம், கைகாலெல்லாம் கழுவுவதற்காக கீழே சென்றேன்.

மீண்டும் மேலே வந்து பெருநாள் தொழுகையை முடித்துவிட்டு சுற்றுமுற்றும் பார்த்தேன் நானறிந்த ஒன்றிரண்டு நபர்களைக் காணவில்லை. தண்ணீரைத் தள்ளியவர் கடைசி வரிசையில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தேன். புன்னகைத்தப்டியே அவரருகில் சென்று எங்கள் வழக்கப்படி ஆரத்தழுவி வாழ்த்துச் சொன்னேன். மெதுவாக வண்டியை (டிவிஎஸ் எக்ஸெல் சூப்பர்தான் - வேறு பெரிய வண்டியெல்லாம் கிடையாது) எடுத்து மிகமிகக் குறைவான வேகத்தில் சைக்கிள்காரர்களையும் முந்தவிட்டு, வழுக்கும் களிமண் பாதையில் சர்க்கஸ் சாகசங்கள் புரிந்து ஓட்டி வந்தேன்.

மகளிருக்கான பெருநாள் தொழுகை நடக்கும் இடத்திற்குச் சென்றிருக்கும் துணைவியாரும் குழந்தைகளும் இன்னமும் வரவில்லை. தெரிந்தவர்களுக்கெல்லாம் தொலைபேசியில் வாழ்த்து சொல்லிவிட்டு, சிலருக்கு இன்னமும் முயற்சி செய்துகொண்டு...விடுமுறையில் வரும் எனக்கு, இன்னொருவர் எங்கள் ஜமாத்தில் அறிமுகமாகியிருக்கும் சின்ன சந்தோஷத்தில் இதோ இதனை எழுதிக்கொண்டு...

கற்றது:
உதவி செய்கையில், நாம் உதவிதான் செய்கிறோம் என்பது பிறருக்குத் தெரியாமல் அவர்கள் நம்மை அதிகாரம் செய்யவும் வாய்ப்பு இருக்கிறது. அப்போதும் எரிச்சலடையாமல் பொறுமையாக நாம் செய்யும் வேலையைத் தொடரவேண்டும்.

அன்புடன்
ஆசாத்