கூண்டுக்கிளி - திரைப்படம் எனது பார்வையில்

கூண்டுக்கிளி (1954)

நடிப்பு: எம்.ஜி.ராமச்சந்தர் (இப்படித்தான் எழுதியிருக்கிறார்கள்), சிவாஜி கணேசன், பி.எஸ்.சரோஜா
இசை: கே.வி.மகாதேவன்
திரைக்கதை, வசனம்: விந்தன்
இயக்கம்: ராமண்ணா

எம்.ஜி.ஆர். - சிவாஜி இணைந்து நடித்த ஒரே திரைப்படம் என்பதைத் தவிர வேறு எதற்காகவும் ஏன் இந்தப் படம் குறிப்பிடப்படுவதில்லை என்பதை நினைத்து வியப்பாக இருக்கிறது. கடைசிக் காட்சியில் கதாநாயகியின் மீது பாலியல் வன்முறையில் இறங்கும்போது வில்லனின் கண்களை மின்னல் தாக்கி அவன் குருடாகிப் போகின்ற திரை மசாலாவைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால், ஐம்பதுகளின் சாயலுக்கு இப்படம் மாறுபட்ட கதையமைப்பு கொண்டதாகவே தோன்றுகிறது. ஐம்பதுகளின் சாயல் என்று இங்கே குறிப்பிடுவது மந்திரி குமாரி, மர்மயோகி, மலைக்கள்ளன் வகையறாக்களை.

பராசக்தியின் பாதிப்போ என்னவோ தெரியாது, 'வந்தாரை வாழவைக்கும் தமிழ்நாடே'யின் மறுபதிப்பாகத்தான் படத்தின் ஆரம்ப வசனம் ஒலிக்கிறது.

'காதலையும் வீரத்தையும் இருகண்களெனப் போற்றி வளர்த்த என் கன்னித் தமிழ்நாடே, நீ காதல் கொண்ட நெஞ்சுக்கு நஞ்சூட்டும் வஞ்சகியாக எப்போது மாறினாய்?' தற்கொலை முயற்சிக்கு முன்னால் இப்படிப் பக்கம் பக்கமாக வசனம் பேசுவது அப்போதைய திரையில் அவசியப்பட்டிருக்கிறது. தற்கொலை முயற்சிக்கு கயிற்றில் சுருக்குப் போடுவதும் இரயில் சத்தம் கேட்டதும் கயிற்றைத் தூர எறிந்துவிட்டு தண்டவாளத்தில் தலையை வைத்துக்கொள்வதும், தன்னை நோக்கி வரும் சாவைப் பார்த்துக்கொண்டே வெறித்தனமாக சிரிக்கத் துவங்கி பின்னர் அப்ப்டியே அழுகையாக மாற்றுவதுமாக சிவாஜி கணேசன் அட்டகாசப்படுத்தியிருக்கிறார்.

தற்கொலை முயற்சியில் ஈடுபடும் ஜீவாவை (சிவாஜி) அவனது பழைய நண்பன் தங்கராஜ் (எம்.ஜி.ஆர்.) காப்பாற்றும் காட்சியிலிருந்து படம் துவங்குகின்றது. மங்களாவைப் (பி.எஸ்.சரோஜா) பெண்பார்க்கப் போனதுமுதல் அவள் மேல் பைத்தியமாகிப்போகிறான் ஜீவா. குனிந்த தலை நிமிராமல் இருக்கும் மங்களா ஜீவாவைப் பார்க்கவில்லை; ஜீவாதான் மங்களாவைப் பார்க்கிறான். இதுதான் கதைக்கான முடிச்சு.

ஜீவாவின் அப்பாவுக்கு இந்த சம்மந்தம் பிடிக்காமற்போகிறது, காரணம், அந்தஸ்து. அதனால் பெற்றோரைப் பகைத்துக்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறி மங்களாவை மணந்துகொள்ளும் ஆசையுடன் புறப்படுகிறான் ஜீவா. ஏழ்மையின் காரணமாக வீட்டை விற்றுவிட்டு மங்களாவின் குடும்பத்தினர் வேறெங்கோ சென்றுவிட்டதை அறிந்து மனம் கலங்குகின்றான். மங்களாவைத் தேடி சில வருடங்கள் அலைந்து, கடைசியில் அவள் கிடைக்கவேமாட்டாள் என நம்பிக்கை இழந்து தற்கொலை முயற்சியில் ஈடுபட்டபோதுதான் ஜீவாவை அவனது பழைய நண்பன் தங்கராஜ் காப்பாற்றுகின்றான், தனது வீட்டிற்கும் அழைத்துச் செல்கிறான். அங்குதான் ஜீவாவுக்கு அதிர்ச்சி காத்திருக்கிறது.

தங்கராஜின் மனைவியாக மங்களா. ஜீவா துடிக்கிறான். அவனால் எதையும் சொல்லமுடியவில்லை. எதையுமே அறியாத தங்கராஜும், மங்களாவும் ஜீவாவின் மேல் அன்பைப் பொழிகிறார்கள். ஒரு விதிவசமான பொழுதில், ஜீவா, மங்களாவின் கையைப் பிடித்து இழுத்துவிடுகிறான். மங்களா, ஜீவாவை மன்னிப்பதோடு, 'இன்னமும் நீங்கள் அவளை நினைத்து வாடுவதால்தான் இப்படித் தவறு செய்ய முற்படுகிறீர்கள். திருமணம் செய்துகொள்ளுங்கள் எல்லாம் சரியாகிப்போய்விடும்' என்கிறாள். மனப்புழுக்கமடைந்த ஜீவா அவர்களை விட்டுப் பிரிய முற்படுகின்றான்.

ஜீவாவிற்கும் மங்களாவிற்கும் தகாத உறவு இருப்பதாக அக்கம்பக்கத்தார்கள் பேச, அதனால் ஏற்படும் கைச்சண்டையில் ஒருவனின் மண்டையை உடைத்துவிட்டு தங்கராஜ் சிறைக்குச் செல்கிறான். ஜீவாவை மங்களாவுக்கும் தனது மகனுக்கும் காவலாக இருக்கச் சொல்லிவிட்டுச் செல்வதால் ஜீவாவால் மங்களாவைப் பிரியமுடியாமற்போகிறது. அப்பொழுதுதான் ஜீவாவின் மனதில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விஷம் ஏற்றப்படுகிறது. மணவாழ்வை விட்டுவிட்டு தன்னுடன் வந்துவிடும்படியாக வற்புறுத்துகின்றான். மகனையும் உடன் வைத்துக் காப்பாற்றுவதாக வாக்குறுதி அளிக்கிறான். மங்களா சீறுகிறாள். ஜீவா பணம் தருவதை நிறுத்துகிறான். மங்களா வீதிக்கு வருகிறாள். ஜீவா வெறிபிடித்தவனாகி தொல்லை தந்துகொண்டே இருக்கிறான்.

ஒருகட்டத்தில் ஜீவாவின் உதவியில்லாமல் காரியம் நடக்காது என்னும் நிலையில் மங்களா ஜீவாவைத் தேடிப்போகின்றாள். அவன் அவளை பாலியல் வன்முறைக்கு உட்படுத்த நினைக்க, வெளியே மழை உக்கிரமாகப் பெய்கையில் கதவருகில் மங்களா ஓடிச் செல்ல, தொடர்ந்து வரும் ஜீவாவின் கண்களை மின்னல் தாக்கிவிடுகின்றது. சிறையிலிருந்து வெளியே வரும் தங்கராஜ் விவரங்கள் அறிந்து ஜீவாவைக் கொன்றுவிடும் நினைப்புடன் அவனைத் தேடி ஓடுகின்றான். குருடனாகிப் போன ஜீவாவும் சாவைத் தேடி ஓடுகின்றான். இருவரும் சந்தித்ததும் தங்கராஜ் ஜீவாவின் கழுத்தை நெறிக்கின்றான். பக்கத்து வீட்டுத் தோழியின் கெஞ்சலால் அவனது கொலை முயற்சி கைவிடப்படுகிறது.

தோழி ஜீவாவை கைத்தாங்கலாக அழைத்துப்போக - சுபம்.

விவரங்களை ஆவணப்படுத்தும் வழக்கம் நம்மிடம் குறைவாகவே இருப்பதாக எனக்குப்படுகிறது. வீதிக்கு வரும் மங்களாவிற்கு அடைக்கலம் தரும் வயதான பிச்சைக்காரர் வேடத்தில் நடித்தவரின் பெயர் தெரியவில்லை. பெயர் காட்டும்போது விவரங்கள் எழுதும் வழக்கம் நம்மிடம் இருந்திருந்தால், இப்படி மண்டை காயும் நிலை வந்திருக்காது. 'எனக்குத் தெரியல்லே எஜமான் எனக்குத் தெரியல்லே' பாடலைப் பாடுபவர்தான் குசலகுமாரியா, பைத்தியக்காரி வேடத்தில் நடித்திருப்பவர் குசலகுமாரியா என்னும் சந்தேகத்தைத் தீர்த்க்துவைக்க எனது தந்தையார் இல்லை.

ராத்திரிக்கு புவ்வாவுக்கே லாட்டரி! - வாழ்க்கை
லைட் எரியப் பணம்தானே பேட்டரி! - இப்படி அந்தக்காலத்திலேயே ஆங்கிலத்தைக் கலந்து குத்துப்பாடலின் தன்மைக்குப் பாடல் எழுதிய கவிஞர் விந்தனா, கா.மு.ஷரீஃபா, தஞ்சை ராமையாதாஸா, மருதகாசியா என்பது தெரியவில்லை. அடிமைப்பெண்ணில் தாயில்லாமல் நானில்லை - ஆலங்குடி சோமு எனத் தெளிவாகக் காட்டியிருப்பார்கள். காதல் ஓவியத்திலும் குயிலே - பஞ்சு அருணாசலம் எனக் காட்டியிருக்கும் நினைவு. அப்படியல்லாமல் பாடலாசிரியர்களின் பெயரை மட்டும் காட்டுவதால் எது யார் எழுதியதென்பதே ரசிகனுக்குத் தெரியாமல் போகிறது. பழைய இசைத்தட்டை கோடம்பாக்கம் நெடுஞ்சாலையில் நூறுரூபாய் கொடுத்துத் தேடிப்பார்த்துதான் விவரங்கள் எடுக்கவேண்டுமென இணைய நண்பர் சொன்னார்.

கே.வி.மகாதேவன் அப்பொழுதே பல புதுமைகளைச் செய்திருக்கிறார்.
வாங்க எல்லாருமே
சேர்ந்து ஒன்றாகவே
தீப நன்னாளை அன்பாகக் கொண்டாடுவோம் - இந்தத் தீபாவளிப் பாடலின் முன்னே ஒலிக்கும் ஜணணஜணணஜண கிணணகிணணகிண ஒலி, லகானின் ஏ.ஆர்.ரகுமானை நினைவுபடுத்துகிறது. மிகையாக எழுதுவதாகத் தோன்றினால் எங்காவது தேடிப்பிடித்து இதனைக் கேட்டுப் பாருங்கள். சென்னையிலிருப்போர்களென்றால் இன்னும் ஒருவாரத்திற்குள் என்னுடன் ஒரு தேதியை முடிவுசெய்துகொண்டு எனது வீட்டிற்கு வந்தீர்களென்றால் இந்தப்பாடலைப் போட்டுக்காட்டுகிறேன், நீங்களே முடிவு செய்துகொள்ளலாம்.

பாடலே இல்லாமல் அரேபிய இசைக்கு ராகினியின் நடனம் ஒன்றும் இருக்கிறது. பின்னாளில் அடிமைப்பெண்ணில் கே.வி.மகாதேவன் இசையமைத்த 'ஏமாற்றாதே ஏமாற்றாதே'யில் ஒலிக்கும் அரேபியப் பின்னணி இசையெல்லாம் அவர் நமக்குக் காண்பித்த மாதிரி மட்டுமே என்னும் எண்ணம் இந்த நடனத்திற்கான இசையைக் கேட்டால் உண்டாகிறது.

சொல்ல வல்லாயோ - கிளியே
சொல்லடி வல்லாயோ அவசியம் கேட்கவேண்டிய பாடல்.

கொஞ்சும் கிளியான பெண்ணை
கூண்டுக்கிளியாய் நினைத்து
காலமெல்லாம் சுற்றியது சரியா தப்பா! - இதனைக் குறிப்பிடாமல் இருக்கமுடியாது. வரிகளைக் கவிஞர் எழுதியதால் ஒவ்வொரு காட்சியாகத் தேடித் தேடிப் படம் பிடித்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

வசனமும் காட்சியமைப்பும் சில இடங்களில் கைகோத்திருக்கும் விதம் அற்புதம். மங்களாவின் கையைப் பிடித்து ஜீவா இழுத்தபோது அவள் கைகளிலிருந்த வளையல் நொறுங்கிவிடுகிறது. அவள் அவனத் திருத்த முயற்சி செய்கிறாள். அவனும் தவறை உணர்கிறான்.
'மற்றவர்களைப் போல் மண்ணில் தோன்றி மறையும் பெண்ணல்ல நீ!
விண்ணில் தோன்றாமல் தோன்றும் தெய்வம் நீ!
அன்பு, அடக்கம், தியாகம், பொறுமை எல்லாவற்றுக்கும் ஒரே பெயர் இருக்கவேண்டுமென்றால் அது மங்களாவாகத்தான் இருக்கமுடியும்!' அவளைப் பார்த்துப் பேசிவிட்டு அவள் சென்ற பிறகு உடைந்த வளையல்களை எடுத்து ஒவ்வொரு துண்டாக இணைத்து மேசையின்மேல் வளையலைச் செய்துவிட்டுப் போவதும், அறைக்கு வருகின்ற தங்கராஜ் அந்த வளையல்களை வேறொரு பெண்ணின் வளையலாக நினைத்துக்கொள்வதும், இவற்றை மங்களா கணவனிடம் மறைப்பதுமாக சட்சட்டென்று மாறுகின்ற காட்சியமைப்புகள். இந்தக் காலமென்றால் சிறந்த எடிட்டிங்கிற்கான பரிசு பெற்றிருக்க வாய்ப்பு உண்டு.

இத்தனை இருந்தும் இந்தப் படத்தைப்பற்றிக் குறிபிடுவோர்கள் சொல்லும் ஒரே வாசகம் 'எம்.ஜி.ஆர். - சிவாஜி சேர்ந்து நடித்த ஒரே படம்.' அது ஒரு முக்கியமான செய்திதான், மறுக்கவில்லை. ஆனாலும், அதனுடன் சேர்ந்து வசனத்திற்காகவும், பாடல்களுக்காகவும், இசைக்காகவும், நண்பனின் மனைவியை பெண்டாளத் துடிக்கும் வில்லத்தனமான நடிப்பிற்காகவும் (சிவாஜி), முகத்தை மறைக்காமல் அழுதிருக்கும் எம்.ஜி.ஆருக்காகவும், முத்திரை பதித்த நடிகர்கள் ஈ.ஆர்.சகாதேவன், கள்ளபார்ட் நடராஜன், முத்துலெட்சுமி, சகஸ்ரநாமம் இப்படியானவர்களெல்லாம் சிறுசிறு பாத்திரங்களில் வந்து அழுத்தமான நடிப்பைக் காட்டிச் சென்றதற்காகவும்கூட இந்தப் படம் பேசப்படலாம்.

பழைய படங்களில் ஆர்வமிருப்போர் அவசியம் பார்க்கவேண்டிய திரைப்படம் இது.

அன்புடன்
ஆசாத்