ஒலிவழங்கியைக் காதுகளில் மாட்டிக்கொண்டு கண்களை மூடிக்கொண்டால் கிடைக்கும் இன்பத்தைவிடவும் அதிகமாக ரசனைக்குத் தீனி போட இசைநிகழ்ச்சிகளால் முடியுமா? எனது பார்வையில் முடியாது; ஆனால், இசைநிகழ்ச்சி மேடைகளில் உதிர்க்கப்படும் சில சின்னச்சின்ன புன்னகைகள் போடவைக்கும் 'அடடா'க்களுக்கும் 'ஆஹா'க்களுக்கும் விலை கிடையாது.
திரையில் 'வாசமில்லா மலரிது வசந்தத்தைத் தேடுது' பாடலில் ஒரு இசைக்கலைஞர் தனது வாசிப்பிற்குப் பின் சிந்திய புன்னகை இன்னமும் நினைவில் இருக்கிறது.
தொலைக்காட்சியில் அநேகமாக அது சொக்குதே மனம் நிகழ்ச்சி என நினைக்கிறேன். 'ஜல் ஜல் ஜல் எனும் சலங்கை ஒலி'யைப் பாடிக்கொண்டிந்த பெண்மணி பின்னணி இசையில் அட்டகாசப்படுத்திய தபேலாக்காரரைப் பார்த்து புன்னகைத்தார். அந்த வாசிப்பை அங்கீகாரப்படுத்த அதைவிடவும் சிறந்த பரிசு அந்த மேடையில் எதுவாகவும் இருக்கமுடியாது. அந்தப் புன்னகையையும் மறக்க முடியாது.
என்றோ நடைபெற்ற தெருவோர இசைக்கச்சேரியில் 'இன்பமே உந்தன் பேர் பெண்மையோ'வின் பல்லவியில் ஒலிக்கும் காங்கோ அடிக்குப் பின் அந்தக் கலைஞரும் இசைநடந்துனரும் பரிமாறிக்கொண்ட புன்னகை நீண்ட நாள்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நினைவில் தோன்றி மறைந்தது; இப்போதும்.
'லேக்கர் ஹம் தீவானா தில்'லில் தர்மேந்திரா மாடிக்கு மாடி தாவும்போது ஒலிக்கும் காங்கோ ஒலியை காமேஷ் வாசித்தார். அந்த வாசிப்பிற்குப் பின் மூலையில் அமர்ந்திருந்த கமலாவைப் பார்த்து அன்று அவர் சிந்திய புன்னகை காதலை மட்டும் காட்டவில்லை, 'எப்படி நம்ம வாசிப்பு' என்னும் கேள்வியையும் கேட்டது.
இவை மட்டுமன்றி வர்ணனையாளர்கள் உதிர்க்கும் சில கடிகள், அபத்தங்கள், விவரம் சொல்வதாக நினைத்து அவர்கள் தருகின்ற சிற்சில தவறான தகவல்கள், இசைக்கலைஞர்கள் ஓய்வளிக்க இடையிடையே வரும் பலகுரல் வித்தகர்கள், அவர்கள் அடிக்கும் அரதப்பழசான 'அவர் இதைப் பேசினால் எப்படி? இதைப் பாடினால் எப்படி?' வகையறாக்கள் எல்லாமாகச் சேர்ந்து கலவையான அனுபவத்தைத் தருகின்ற இசைநிகழ்ச்சிகளுக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தால் சொல்லலாம்.
அப்படியான கலவையான அனுபவத்தைத் தருகின்ற ஒரு இசைநிகழ்ச்சியை துபாயில் அமீரகத் தமிழ் மன்றத்தினர் நேற்று வழங்கினார்கள். பாடல்களை ரசித்ததை விடவும் பின்னணி இசை வாசித்தவர்களின் குழுமனவேற்றத்தையும் (டீம் ஸ்பிரிட்), அவர்கள் அவ்வப்போது உதிர்த்துக்கொண்ட புன்னகைகளையும், தலையாட்டல்களையும் மிகவும் ரசித்தேன்.
வீட்டிற்கு வந்து ராகாவில் ரோஜா மலரே ராஜகுமாரியை மீண்டும் கேட்கவைத்தது அந்நிகழ்ச்சி.
அன்புடன்
ஆசாத்
திரையில் 'வாசமில்லா மலரிது வசந்தத்தைத் தேடுது' பாடலில் ஒரு இசைக்கலைஞர் தனது வாசிப்பிற்குப் பின் சிந்திய புன்னகை இன்னமும் நினைவில் இருக்கிறது.
தொலைக்காட்சியில் அநேகமாக அது சொக்குதே மனம் நிகழ்ச்சி என நினைக்கிறேன். 'ஜல் ஜல் ஜல் எனும் சலங்கை ஒலி'யைப் பாடிக்கொண்டிந்த பெண்மணி பின்னணி இசையில் அட்டகாசப்படுத்திய தபேலாக்காரரைப் பார்த்து புன்னகைத்தார். அந்த வாசிப்பை அங்கீகாரப்படுத்த அதைவிடவும் சிறந்த பரிசு அந்த மேடையில் எதுவாகவும் இருக்கமுடியாது. அந்தப் புன்னகையையும் மறக்க முடியாது.
என்றோ நடைபெற்ற தெருவோர இசைக்கச்சேரியில் 'இன்பமே உந்தன் பேர் பெண்மையோ'வின் பல்லவியில் ஒலிக்கும் காங்கோ அடிக்குப் பின் அந்தக் கலைஞரும் இசைநடந்துனரும் பரிமாறிக்கொண்ட புன்னகை நீண்ட நாள்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நினைவில் தோன்றி மறைந்தது; இப்போதும்.
'லேக்கர் ஹம் தீவானா தில்'லில் தர்மேந்திரா மாடிக்கு மாடி தாவும்போது ஒலிக்கும் காங்கோ ஒலியை காமேஷ் வாசித்தார். அந்த வாசிப்பிற்குப் பின் மூலையில் அமர்ந்திருந்த கமலாவைப் பார்த்து அன்று அவர் சிந்திய புன்னகை காதலை மட்டும் காட்டவில்லை, 'எப்படி நம்ம வாசிப்பு' என்னும் கேள்வியையும் கேட்டது.
இவை மட்டுமன்றி வர்ணனையாளர்கள் உதிர்க்கும் சில கடிகள், அபத்தங்கள், விவரம் சொல்வதாக நினைத்து அவர்கள் தருகின்ற சிற்சில தவறான தகவல்கள், இசைக்கலைஞர்கள் ஓய்வளிக்க இடையிடையே வரும் பலகுரல் வித்தகர்கள், அவர்கள் அடிக்கும் அரதப்பழசான 'அவர் இதைப் பேசினால் எப்படி? இதைப் பாடினால் எப்படி?' வகையறாக்கள் எல்லாமாகச் சேர்ந்து கலவையான அனுபவத்தைத் தருகின்ற இசைநிகழ்ச்சிகளுக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தால் சொல்லலாம்.
அப்படியான கலவையான அனுபவத்தைத் தருகின்ற ஒரு இசைநிகழ்ச்சியை துபாயில் அமீரகத் தமிழ் மன்றத்தினர் நேற்று வழங்கினார்கள். பாடல்களை ரசித்ததை விடவும் பின்னணி இசை வாசித்தவர்களின் குழுமனவேற்றத்தையும் (டீம் ஸ்பிரிட்), அவர்கள் அவ்வப்போது உதிர்த்துக்கொண்ட புன்னகைகளையும், தலையாட்டல்களையும் மிகவும் ரசித்தேன்.
வீட்டிற்கு வந்து ராகாவில் ரோஜா மலரே ராஜகுமாரியை மீண்டும் கேட்கவைத்தது அந்நிகழ்ச்சி.
அன்புடன்
ஆசாத்
Comments
அதைத்தான் 'பொருள் பதிந்த புன்னகை/பார்வை'ன்னு சொல்லறோம்.
மேடைக் கச்சேரிகளில் இதைக் கவனிப்பதும் ஒரு சுவாரசியம்தான்.